ಅಮ್ಮ ನೀನು ನಮಗಾಗಿ; ಸಾವಿರ ವರುಷ ಸುಖವಾಗಿ
ಅಮ್ಮ ನೀನು ನಮಗಾಗಿ; ಸಾವಿರ ವರುಷ ಸುಖವಾಗಿ
ನವೆಂಬರ್ 14 ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆ, ಜನವರಿ 1 ಗಣರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ. ಹೀಗೆ ಒಂದೊಂದಕ್ಕೂ ದಿನಾಚರಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಮಾರ್ಚ್ 8ರಂದು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಹಿಳಾ ದಿನಾಚರಣೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಸಂಘ, ಸಮಾಜ ಅಂತ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆ ಮೇ ತಿಂಗಳ ಎರಡನೆಯ ರವಿವಾರವನ್ನು ಅಮ್ಮಂದಿರ ದಿನವನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜನ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯಂದಿರ ದಿನ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆಂದು ತಿಳಿಯದು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಈಗಿನ ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಗೆ ತಾಯಿಯಂದಿಯರಿಗೂ ಒಂದು ದಿನ ಇದೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಇದ್ದರೂ ಏಕೆ ಆ ಒಂದು ದಿನ ಮಾತ್ರ! ವರ್ಷದ ಎಲ್ಲಾ ದಿನವನ್ನು ಅವರಿಗಾಗಿ ಮೀಸಲಿಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಎಂದು ನಮ್ಮ ಒಳ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುತ್ತಿರಬಹುದು.
ಸರ್ಚ್‌ ಕೂರ್ಗ್‌ ಸುದ್ದಿ ಅಪ್ಡೇಟ್ಸ್
ಕೊಡಗಿನ ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣದ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇರಿ
ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿ ಇಬ್ಬರೂ ದುಡಿಯಬೇಕಾದ ಇಂದಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿರಲಿ, ಸ್ವಂತ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಿದ್ದಿ, ತೀಡಿ ಅವರ ಇಷ್ಟ-ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೊರಗುವ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ವಯಸ್ಸಾದ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೋಸ್ಕರ ಒಂದು ದಿನವನ್ನು ಮೀಸಲಿಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ ಬಹುಪಾಲು ಜನರಿಗೆ. ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಇಡೀ ಜೀವನದ ಯೌವನವನ್ನೂ, ನಡುವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ, ತೀರಾ ವಯಸ್ಸಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮರಿ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಸಾಕುತ್ತಾ, ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿಗಾಗಿ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಜೀವನವನ್ನು ಧಾರೆ ಎರೆಯುವ ತಾಯಿಗಾಗಿ ವರ್ಷದ ಒಂದು ದಿನವನ್ನು ಮೀಸಲಿಟ್ಟು ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆಧರಿಸಿ, ಗೌರವಿಸಿ, ಅವರಿಗಿಷ್ಟವಾದ ತಿಂಡಿಗಳನ್ನು, ಮಾಡಿ ಕೊಡಲು ವರ್ಷದ ಒಂದು ದಿನವಿರಲಿ, ಕೇವಲ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಸಾಕಾಗಬಹುದು ನಮಗೆ.
ನಾವು ನಮ್ಮ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ 7ಜನ ಮಕ್ಕಳು. ತೀರಾ ಬಡತನದಲ್ಲಿಯೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಾಕಿ, ಸಲಹಿ, ಓದಿಸಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ಪಾಡಿಗೆ ತುಂಬು ಸಂಸಾರಸ್ಥರಾಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ತಂದೆ 16 ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆಯೆ ತೀರಿಕೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ತಾಯಿಗೋಸ್ಕರ ಒಂದು ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದೆವು. ಆದರೆ ಅಮ್ಮನ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವಾಗಲಿ, ವರ್ಷವಾಗಲಿ ನಮಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. 75 ವರ್ಷವಿರಬಹುದೆಂದು ಅಂದಾಜಿಸಿ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಅಮ್ಮನ 75ನೇ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇವು. ಅವರಿಗೆ ಒಂದಿನಿತೂ ಸಂಶಯ ಬಾರದ ಹಾಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಅಮ್ಮನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ಅವರಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡಿಸಿದೆವು. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಪೂರ್ವ ನಿರ್ಧಾರದಂತೆ ಒಬ್ಬರು ಕೇಕ್ ತಂದರೆ, ಒಬ್ಬರು ಶಾಲು, ಮತ್ತಿಬ್ಬರು ಸ್ಯಾರಿ, ಅದೇ ರೀತಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಮೊಮ್ಮಗನನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಉಳಿದವರು ಚಿನ್ನದ ಒಡವೆಗಳನ್ನು ತಂದು ಅವರವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಂತೆ ಉಡುಗೋರೆಯನ್ನು ನೀಡಿ ಗೌರವದಿಂದ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಅಭಿನಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.
ನಮ್ಮ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ “ಮಾತೃವಂದನಾ” ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟು ಆಚರಿಸಿದ್ದೇವು. ಮೊದಲಿಗೆ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ಕೂರಿಸಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾದಿಯಾಗಿ ಅವರ ಪಾದ ತೊಳೆದು ಅರಸಿನ, ಕುಂಕುಮ ಹಚ್ಚಿ, ಹೂವಿಟ್ಟು ಕಾಲಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅಮ್ಮ-ಅಪ್ಪನ ಸಂಗಡ ನಾವು ಕಳೆದ ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳು ಮರುಕಳಿಸಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕಣ್ಣಾಲಿಗಳು ಒದ್ದೆಯಾದವು. ಇಂತಹ ಸಡಗರ ಸಂಭ್ರಮ ನಮಗೆ ಎಂದೂ ದೊರೆತಿರಲಿಲ್ಲ. ಜೀವನವಿಡಿ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನೇ ಮುಡುಪಾಗಿಡುವ ಎಲ್ಲಾ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರನ್ನೂ ಈಗಿನ ಒತ್ತಡದ “ಬ್ಯುಸಿಲೈಫ್”!ನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದು ಗಂಟೆಯಾದರೂ, ಮೀಸಲಿಟ್ಟು ಅವರಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ಅವರಿಗಾಗುವ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಕಾಲ ಮಿತಿಗಳೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
ನಮ್ಮ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯಂದಿರು ಅವರ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರನ್ನು ಅವರ ಕೊನೆಯ ಕಾಲದವರೆಗೂ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದದು, ನಮಗೆ ಆದರ್ಶ ಪ್ರಾಯವಾಯಿತು. ಈ ಬಾರಿ ನಾವು ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿದು ಮುಂದಿನ ವರ್ಷವೂ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಮಾಡುವುದಾಗಿ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದೆವು. ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳು, ಅಳಿಯಂದಿರು, ಸೊಸೆಯಂದಿರು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಾದಿಯಾಗಿ ಕುಟುಂಬದ ಎಲ್ಲರೂ ಹಬ್ಬದ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ ಊಟಮಾಡಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟೆವು. ಇಂತಹ ದಿನಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳು ಮಾಡುವಂತಿದ್ದರೆ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಸಾರ್ಥಕರಾದಂತೆ.
✍. ಕಾನತ್ತಿಲ್ ರಾಣಿ ಅರುಣ್
